Czy wiesz co nosisz? Podstawowy podział materiałów.

Poziom świadomości konsumentów w Polsce rośnie, co wiąże się ze wzrostem wymagań. Zaczęliśmy się zastanawiać nie tylko nad tym jak żyjemy, co jemy i w co się ubieramy, ale również jak dana rzecz powstała, jakie ma pochodzenie. Ponownie zaczynamy doceniać rzemiosło, które już od paru dekad odchodziło do lamusa, pracę manualną i ekologię. Wszelkiego rodzaju ruchy slow znajdują masę zwolenników, którzy są już znudzeni życiem fast.

 

Po transformacji w Polsce, pamiętając jeszcze PRL, nastąpił szybki i bezkrytyczny zachwyt nad pierwszymi sieciówkami, bazarami. W końcu był dostęp do wymarzonych zachodnich produktów. Były one i są łatwo dostępne, tanie, ale i przeważnie kiepskiej jakości. Sieciówki kopiują haute couture projektantów za niskie ceny.

Wraz ze wzrostem świadomości i ogólnym dostępem do Internetu rośnie zapotrzebowanie na konkretne informacje. I dobrze! Niestety sieciówki wykorzystują naszą niewiedzę. Przyzwyczaiły nas do ubrań gorszej jakości, dlatego uważam tak ważna jest edukacja konsumenta. Szczególnie jeśli chodzi o odzież dla kobiet.Przeglądając skład ubrań, możemy czuć się trochę zmieszani. Przez masową produkcję zwiększył się udział materiałów (włókienniczych) z włókna chemicznego. Przy tych naturalnych możemy nie mieć problemu z określeniem właściwości i nazwy, co często wygląda inaczej w kwestii tych chemicznych. Nie do końca odróżniamy włókna sztuczne od syntetycznych, które znacząco się różnią.

Temat rozpoznawania materiałów w ostatnim roku był często poruszany na blogach i różnych stronach. Polecam szczególnie te dwa wpisy: krótką wersję oraz dłuższą. W pierwszej propozycji  Joanna Glogaza zaproponowała podział, który według mnie najlepiej obrazuje świat materiałów włókienniczych. Dlatego też pozwolę sobie podążać za nią. W drugiej, dłuższej wersji Katarzyna Kędzierska zrobiła dla Was bardzo fajnego ebook’a.

W tym wpisie przedstawię krótki podział, natomiast w następnych znajdziecie już opis konkretnych materiałów. No to zaczynamy.

Żeby powstało ubranie, potrzebne jest włókno z którego tworzy się różnego rodzaju sploty. Dzięki temu uzyskujemy materiał, czyli tkaninę lub dzianinę.

Zacznę od najpopularniejszego podziału, czyli ze względu na pochodzenie włókna. Następnie przejdę do splotów w tkaninach i dzianinach.

 

Włókna

Włókna naturalne:

Zalety: przewiewne, nie elektryzują się.

Wady: gniotą się, mają małą wytrzymałość.

Dzielimy ze względu na pochodzenie:

  1. roślinne: bawełna, len;
  2. zwierzęce: wełna owcza, jedwab, moher, kaszmir, alpaka, angora.

 

Włókna chemiczne:

Zalety: wytrzymałe na rozciąganie, łatwe w utrzymaniu czystości.

Wady: elektryzują się, mało przewiewne.

Włókna chemiczne są wytwarzane dopiero od ponad stu lat. Ich upowszechnienie nastąpiło wraz z rozwojem masowej produkcji. Głównym celem badań nad nimi było stworzenie tańszego odpowiednika jedwabiu.

Dzielimy je na sztuczne i syntetyczne. Oba wytwarzane są w sposób chemiczny. Różnią się tym, że sztuczne wykonywane są z naturalnych surowców roślinnych, natomiast syntetyczne z produktów niewystępujących w przyrodzie (głównie ropa naftowa).

Czytając metki ze składem, rzadko mamy do czynienia z ubraniem wykonanym w 100% z jednego włókna. Dzieje się tak, ponieważ po połączeniu materiał uzyskuje nowe właściwości. Np. bawełna z poliestrem likwiduje gniecenie się materiału.

Wytwarzanie materiału a splot

Tkanina

Powstaje w wyniku tkania w zakładach tkackich. Tkanie polega na przeplataniu osnowy i wątku, czyli przynajmniej dwóch prostopadłych do siebie nitek. Większość tkanin jest mocna i mało elastyczna.

  • Splot płócienny – podstawowy i najstarszy splot. Jedna nitka wątku przeplata się z jedną nitką osnowy, np. flanela, płótno, szyfon, woal, żorżeta;
  • splot panama – faktura kostki (regularnej i nieregularnej), np. oxford;
  • splot skośny – można rozpoznać po ukośnie przebiegającym prążkowaniu, np. dżins, gabardyna, jodełka;
  • splot atłasowy – gładka, połyskliwa powierzchnia. Zazwyczaj miękkie i ładnie się układają, np. satyna.

Dzianina

Powstają w wyniku dziania na maszynach dziewiarskich lub ręcznie na drutach. Dzięki strukturze oczek są miękkie, elastyczne i dobrze dostosowują się do ciała, dając duży komfort noszenia. Niestety nie dają ochrony przed wiatrem oraz dość często ulegają „wypychaniu”.

  • Dzianiny rządkowe – stosowane są do produkcji swetrów, ubiorów całodziennych i eleganckich. Oczka powstają z jednej nitki, np. dżersej, dzianina swetrowa, dzianina ściągaczowa’
  • dzianiny kolumienkowe – wytwarza się z wielu nitek w wyniku czego powstaje pionowo przebiegające kolumienki, np. trykot, dzianiny raszlowe (m.in. tiul, siatka, dzianina bieliźniana).

Powyższa teść jest bardzo ogólna. W dalszej części, tak jak już wspomniałam, postaram się przybliżyć Wam już konkretne materiały. Przed nami długa i bardzo ciekawa droga.

Wszelkie pytania i dodatkowe informacje pozostawiajcie w komentarzach.

 

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s